سفارش تبلیغ
ثبت دامنه و میزبان هاست ایران
 

شب از آغوش گل بالین و بستر می کند شبنم

سحرگاهان سفر با دیده ی تر می کند شبنم

  

نگاه گرم جانان بال پرواز است عاشق را

به سوی آسمان پرواز بی پر می کند شبنم

 

اگر چون قطره اشکی شب ز چشم آسمان افتد

سحر از چشمه ی خورشید سر بر می کند شبنم

 

مرا از این دل ناکام  شرم آید چو می بینم

شبی تا صبح در آغوش گل سر می کند شبنم

 

جدایی سخت باشد آشنایان را ز یکدیگر

وداع بوستان با  دیده ی تر می کند شبنم

 

نمی کاهد اگر از عمر عاشق وصل گلرویان

چرا از خنده ی گل عمر کمتر می کند شبنم؟  

 

                                          محمد قهرمان







تاریخ : سه شنبه 94/12/11 | 6:21 عصر | نویسنده : موسی عباسی مقدم | نظرات ()

نازک دل آفریدند  مانند لاله ما را

وانگه به هم شکستند  با سنگ ژاله ما را

 

روزی که دست ایجاد  می ریخت رنگ قسمت

بر خون نوشته شد رزق  مانند لاله ما را

 

کی سرمه سایی شب  آواز را کند پست

شبها نمی توان دید  بی آه و ناله ما را 

 

در دفتر شب و روز  بسیار سیر کردیم

افزود بی سوادی  از این رساله ما را

 

ما را شکفته می داشت  چون لاله شبنم می

چشم حسود نگذاشت  نم در پیاله ما را

 

ای ماه آسمانی  بود و نبود ما چیست

بر گرد سر بگردان  مانند هاله ما را

 

جانا برای بوسی  دلخون تر از حناییم

بر دست و پا توان داد  باری حواله ما را 

 

با آنکه از جوانی  پیر و شکسته بودیم

صد سال پیرتر کرد  این چند ساله ما را

محمد قهرمان

 

 






تاریخ : سه شنبه 94/12/11 | 6:18 عصر | نویسنده : موسی عباسی مقدم | نظرات ()


ز عجز تکیه به دیوار آه خود کردیم


شکسته حالی خود را پناه خود کردیم


 


به روی هرچه گشودیم چشم غیر از دوست


به جان او که ستم بر نگاه خود کردیم


 


ز نور عاریت ماه چشم پوشیدیم


نگاهبانی شام سیاه خود کردیم


 


ز دوستان موافق سفر شود کوتاه


رفیق راه دل سر به راه خود کردیم


 


دوباره بر سر پیمان شدیم ای ساقی


تو را به توبه شکستن گواه خود کردیم


 


اگر به خاک فشاندیم خون مینا را


دو چشم مست تو را عذرخواه خود کردیم


 


ز صبح پرده در افتاد بخیه بر رخ کار


نهان به پرده ی شب گر گناه خود کردیم


 


ز کار عشق مکش دست و پند گیر از ما


که عمر در سر این اشتباه خود کردیم

محمد قهرمان


 

             






تاریخ : سه شنبه 94/12/11 | 6:17 عصر | نویسنده : موسی عباسی مقدم | نظرات ()

رخ تو پیش نظر داشتیم و دم نزدیم

صفای خاطر آیینه را به هم نزدیم

 

به دوش بی خودی از کوچه ات گذر کردیم

به پای خویش درین بوستان قدم نزدیم

 

درین بساط گرت نقش خوش نشست بخند

که ما ز طالع بد غیر نقش کم نزدیم

 

کدام روز درین شعله زار همچو شرار

ز بی وجودی خود خنده بر عدم نزدیم

 

به اعتقاد چو از بت پرست کم بودیم

چه جای سنگ که گل نیز بر صنم نزدیم

 

بیان شوق اگر از قلم نمی آمد

به دست آه چرا نامه ای رقم نزدیم

 

قلم ز شکوه طرازی به شکر گرداندیم

به لوح خاطر احباب نقش غم نزدیم

 

اگرچه دخل کم ما وفا نکرد به خرج

زدیم مهر به لب دم ز بیش و کم نزدیم

                                         محمد قهرمان

 






تاریخ : سه شنبه 94/12/11 | 6:16 عصر | نویسنده : موسی عباسی مقدم | نظرات ()

موجم برد به هرسو  با دست و پای بسته

بازیچه ی محیطم  چون کشتی شکسته

 

در انتظار باران  در خشکسال ماندم

لرزان چو خوشه ی سبز  بر دانه های بسته

 

از فیض بی وجودی  در دستگاه گردون

ایمن ز گوشمالم  چون رشته ی گسسته

 

شکرانه ی وصالت  گر می پذیری از ما

داریم نیمه جانی  از چنگ هجر رسته

 

تا شوق وصل دارم  آبی بر آتشم زن

دامن زدن چه حاصل  بر شعله ی نشسته

 

نتوان به عمرها رفت  ای کعبه ی حقیقت

راهی که می گذاری  در پیش پای خسته

 

خود را رسانده گیرد  آهم به گوش تاثیر 

بینند خواب پرواز  مرغان پرشکسته  

 

                                        4 / 11 / 59 

                                         محمد قهرمان

 






تاریخ : سه شنبه 94/12/11 | 6:15 عصر | نویسنده : موسی عباسی مقدم | نظرات ()

 

دامن ز تماشای جهان چیده گذشتیم

چون باد ازین باغ خزان دیده گذشتیم

 

رفتیم به گل چیدن و از ناله ی بلبل

از خیر گل چیده و ناچیده گذشتیم

 

گامی ننهادیم که عیبی نگرفتند

از همرهی مردم سنجیده گذشتیم

 

بس پند که ناصح ز ره لطف به ما داد

ما گوش گران کرده و نشنیده گذشتیم

 

ما غنچه ی بی طالع ایام خزانیم

از شاخه دمیدیم و نخندیده گذشتیم 

 

از طعنه ی بی حاصلی از بس که خمیدیم

چون بید سرافکنده و رنجیده گذشتیم

 

معلوم نشد هیچ ازین هستی موهوم

بی خواست رسیدیم و نفهمیده گذشتیم

 

از فکر به مضمون قضا ره نتوان برد

ما از سر این معنی پیچیده گذشتیم

 

از هیچکسی در دل کس جای نکردیم

در یاد نماندیم چو از دیده گذشتیم

 

                                         محمد قهرمان

                                          1 / 3 / 65 

 






تاریخ : سه شنبه 94/12/11 | 6:14 عصر | نویسنده : موسی عباسی مقدم | نظرات ()

از جور زمان یک دل نشکسته ندیدیم

در خنده لبی غیر لب پسته ندیدیم

 

پیمان تو با توبه گر امروز درست است

گو باش که ما توبه ی نشکسته ندیدیم

 

در خانه گشودیم سر شیشه به ناچار

کز میکده ها غیر در بسته ندیدیم

 

چیدند به خرمن گل و بردند به تاراج

ما در چمن عیش گلی دسته ندیدیم

 

همچون صدف از بحر رسیدیم به بازار 

جز دل شکنی چند درین رسته ندیدیم

 

از دار چو منصور نرفتیم فراتر

پرواز بلندی ز پر خسته ندیدیم

 

چون سایه نکردیم جدایی زتو ای نور

هرچند که خود را به تو پیوسته ندیدیم

 

ممنون هواداری آهیم که هرگز

کوتاهی ازین شعله ی برجسته ندیدیم

 

فریاد رسا را نتوان گفت اثر نیست

اما اثر از ناله ی آهسته ندیدیم 

                                 

                                       محمد قهرمان

                                                                      25 / 2 / 67

 






تاریخ : سه شنبه 94/12/11 | 6:13 عصر | نویسنده : موسی عباسی مقدم | نظرات ()

 

زبان بر خاک می مالند از لب تشنگی جوها

چه می پرسی ز حال و روز سوسن ها و شب بوها

 

چمن در انتظار آب آتش زیر پا دارد

به جای سبزه برخیزد کنون دود از لب جوها

 

بهار آمد ولی آگه نمی گشتم ز دلتنگی

نمی آشفت اگر خواب مرا شور پرستوها

 

به رنگ زرد می سازند با رخسار گرد آلود

به سرسبزی سمر بودند اگر در باغ ناژوها

 

گشوده چتر خود را نارون با صد امید اما

نمی افتد گذار ابر بارانی به این سوها

 

به رنگ آمیزی گل ها چرا باید نهادن دل        

درین گلشن که وقت رنگ ها تنگ است چون بوها

 

ز پرواز پرستوها کسی را دل نمی جنبد

که داده اینچنین پیوند سرها را به زانوها

 

رجوع غم به دل های عزیزان است در عالم

چو زنبوران که برگردند از صحرا به کندوها

 

ز گوهرهای غلتان خویشتن داری چه می جویی

که آخر دانه های اشک می غلتند بر روها

 

                                                   محمد قهرمان






تاریخ : سه شنبه 94/12/11 | 6:11 عصر | نویسنده : موسی عباسی مقدم | نظرات ()
 

چه غم ز باد سحر شمع شعله‌ ور شده را 

که مرگ راحت جان است جان ‌به ‌سر شده را  

 

روان چو آب بخوان از نگاه غم ‌زده‌ام 

حکایت شب با درد و غم سحر شده را 

 

خیال آن مژه با جان رود ز سینه برون 

ز دل چگونه کشم تیر کارگر شده را

 

مگیر پردلی خویش را به جای سلاح 

به جنگ تیغ مبر سینه ‌ی سپر شده را  

 

مبین به جلوه ‌ی ظاهر که زود برچینند 

بساط سبزه‌ ی پامال رهگذر شده را  

 

کنون که باد خزان برگ برد و بار فشاند 

ز سنگ بیم مده نخل بی ‌ثمر شده را 

 

مگر رسد خبر وصل ورنه هیچ پیام 

به خود نیاورد از خویش بی‌ خبر شده را 

 

دمید صبح بناگوش یار از خم زلف 

ببین سپیده‌ ی در شام جلوه ‌گر شده را  

 

فلک چو گوش گران کرد جای آن دارد 

که در جگر شکنم آه بی ‌اثر شده را 

 

زمانه ‌ای ‌ست که بر گریه عیب می‌ گیرند  

نهان کنید از اغیار چشم تر شده را 

 

نه گوش حق ‌شنو اینجا نه چشم حق ‌بینی 

خدا سزا دهد این قوم کور و کر شده را

 

                                             محمد قهرمان


 






تاریخ : سه شنبه 94/12/11 | 6:10 عصر | نویسنده : موسی عباسی مقدم | نظرات ()

 

مرا چون قطره ‌ی اشکی ز چشم انداختی رفتی 

تو هم ای نازنین قدر مرا نشناختی رفتی 

 

به چندین آرزو چون سایه در پای تو افتادم

ولی دامن فشاندی قد به ناز افراختی رفتی

 

مرا عشق تو فارغ کرده بود از دیگران اما 

تو سنگین ‌دل ز من با دیگران پرداختی رفتی 

 

تمنای نگاهی داشت دل از چشم مست تو 

تغافل کردی و کار دلم را ساختی رفتی 

 

ندادی آشنایی چون گذشتی از کنار من 

تو ای بیگانه‌ خو گویی مرا نشناختی رفتی 

 

ز چشمم رفت بی ‌او روشنایی وز پی‌اش ای اشک 

تو هم زین خانه ‌ی تاریک بیرون تاختی رفتی

 

اگر آرام ننشینی به خاکت افگنم ای دل 

همان گیرم که در پایی سر و جان باختی رفتی

 

                               محمد قهرمان






تاریخ : سه شنبه 94/12/11 | 6:8 عصر | نویسنده : موسی عباسی مقدم | نظرات ()
.: Weblog Themes By BlackSkin :.